ceagreenlab

Gasteizko Eraztun Berdeko zuhaitzen onurak

Gasteizko hiri-arbolen onura ugariei buruzko azterlanaegin zuen 2019an CEA Green Labek, horretarako baliatu zituelarik udal-inbentarioaren datuak eta software libreko i-Tree aplikazioa. Gero, eta Gasteizko Udalaren Eraztun Berdearen eta Biodibertsitatearen Atalarekin lankidetzan, azterlan hori Eraztun Berde zuhaitzen inguruan egitea erabaki zen; aurretiaz, zuhaitz horien inbentarioa egin zen, Murgiako BHIren eta Gasteizko Udalaren enplegu-planen laguntzarekin.

Emaitzak lortu ostean, jarraian ondorio nagusienak aipatzen dira.

i-Tree Eco

i-Tree Eco programa Estatu Batuetako Nekazaritza Saileko basogintza zerbitzuak garatutako softwarea da. Aukera ematen du baso-inbentarioetako datuak baliatzeko, horren bidez baso-egitura, ingurumen-eraginak eta hirientzako duten balioa kuantifikatzeko. Horrenbestez, aplikazioa aparta da Gasteizko udalerriko Eraztun Berdearen egitura, funtzioa eta balioa ikertzeko. Behin inbentarioko datuak aplikazioan sartuta, lortutako emaitzei buruzko txosten bat ematen du. Azterlan hori egiteko Eraztun Berde osoan han-hemenka barreiatutako eta ausaz hautatutako 200 lurzatitako zuhaitzak inbentariatu ziren.

Eraztun Berdeko zuhaitzen ezaugarriak

Eraztun Berdearen inbentarioak 267.900 zuhaitz jasotzen ditu guztira, hiru espezie ohikoenak erkametza, artea eta astigar arrunta direlarik. Eraztun Berdeko zuhaitz gehien-gehienak Europakoak dira jatorriz, Arabako autoktonoak.

Eraztun Berdeko zuhaitzen estaldura Eraztuneko azalera osoaren % 19koa da, azalera guztiaren 12,11 km2 estaltzen dituztelarik. Zuhaitz-dentsitatea oso handia da, ia-ia 431 zuhaitzekoa hektarea bakoitzeko.

Eraztun Berdeko zuhaitzen estaldura

Eraztun Berdeko zuhaitzen hosto-azalera 12,11 km2-koa da, gutxi gorabehera. Astigarra, astigar zuria eta ezkia dira hosto-azalera handieneko zuhaitzak, nahiz ez diren ugarienak. Horrenbestez, masa berde handiak ditugu, zeinetan gas-trukea gertatzen den (esaterako, CO2), bai eta hosto-azalera handia zenbait kutsagarri desagerrarazteko.

Karbonoa biltegiratzea eta bahitzea

Gauza jakina da klimaren aldaketaren arrazoi nagusienetako bat berotegi-efektuko gas kopuruaren hazkuntza dela. Gas horietako asko modu naturalean jaurtitzen dira atmosferara, baina azken urteotako kontzentrazio-hazkuntza antropogenikoa da batez ere. CO2 da atmosferan dagoen berotegi-efektuko gas nagusienetakoa; azken urteotako metaketa handia erregai fosilen errekuntza edo konbustioari zor zaio.

Zuhaitzek CO2 erabiltzen dute hazteko, karbonoa beren ehunetan finkatzen dutelarik. Atmosferako CO2 kopurua murrizteko zeregin garrantzitsu horretan, bahitze deitzen zaio urteko finkatze-tasari (urteko karbono tonatan neurtzen da) eta biltegiratze zuhaitzak bizirik den urteetan metatuko duen karbono kopuruari (karbono tonatan neurtzen da). Eraztun Berdeko zuhaitzak 775,7 tona garbi karbono bahitzen dute urteko (artea da bahitzeko gaitasun handieneko zuhaitza); estimatzen da guztira 116.00 tona karbono biltegiratzen dutela, makala delarik karbono-kopuru gehien gordetzen duena. Zuhaitzean biltegiratutako karbonoa hortxe geratzen da zuhaitzak bizirik iraun bitartean; hil ostean berriro atmosferara askatu daiteke karbono hori guztia. Horrenbestez, zuhaitzak bizirik iraunaraziz gero, karbonoak gordeta jarraituko du, eta azkenean zurari emango zaion erabileraren arabera karbono gehiago edo gutxiago askatuko da atmosferara.

Aireko kutsadura desagerraraztea

Atmosferako CO2 kopurua murrizteaz gain, zuhaitzek garbitu egien dute airea, gas kutsagarriak eta giza-osasunarentzat, ekosistemen funtzionamenduarentzat eta horiek baitan hartzen dituzten elementuentzat kaltegarriak izan daitezkeen partikulak desagerraraziz. Horri dagokionez, Eraztun Berdea urtero aireari 9.564 tona kutsagarri desagerrarazteko gauza da, batez ere 2,5 mikratik beherako partikulak eta ozonoa. Ozonoa eta antzeko gasak kaltegarriak izan daitezke airean kontzentrazio handian agertuz gero.

Jariatzea

Jariatzea prezipitazio sendoen ondorioa da, lurra ez baita ur-kopuru guzti hori iragazteko gauza. Horrek ur kontinental eta ozeanikoen kutsadura eragin dezake, jariatutako urek suspentsioan dauden solidoak eramatearen bitartez.

Landareak gauza dira eroritako uraren zati handi bat jasotzeko, hartara urritu egiten dutelarik azaleko jariatzea. Txostenaren arabera, Eraztun Berde zuhaitz eta sastrakek urteko ia 25.700 m3-tan murrizten dute jariatzea: horrek agerian jartzen du Eraztun Berdeak fenomeno horiek ekiditeko duen funtzioa.

Eraztun Berdearen balioa

Eraztun Berdeko basoak egiturazko balioak eta balio funtzionalak ditu, biak ala biak onura ekonomiko handien eragileak. Egiturazko balioa Eraztun Berdearen basoen osaera eta biomasari dagozkien balio propioarekin lotzen da, eta balio funtzionala, aldiz, zuhaitzek burutzen dituzten funtzioei (esaterako, kutsagarrien desagerraraztea, karbonoa bahitzea edo jariatzea murriztea) dagokienarekin.

Sistema naturalei balio ekonomikoak lotzea oso konplexu eta arriskatua den arren, iTree-ECO softwareak 83,5 milioi euroko zenbatekoa kalkulatzen dio Eraztun Berdeko zuhaitzen funtzio ugarien egiturazko balioari. Karbono-biltegi gisa betetzen duten funtzioa 1,87 milioi eurotan kalkulatzen da, eta urteko 140.000 euroan atmosferako karbonoa finkatze-balioa. Gainera, kalkulatzen da urtero 48.900 € aurrezten direla eraztun Berdeko zuhaitzek ekidin duten jariatzeagatik, eta 1,3 milioi € kutsadura desagerrazten dutelako.

Horrek agerian uzten du aisialdi-leku, biodibertsitatearen babesa eta paisaiaren hobekuntzaz gain, Eraztun Berdeak baduela beste balorerik, hiriko ingurumen-kalitatea hobetzen baitu, aldi berean hiriari onura ekonomiko handiak eskaintzen dizkiolarik

Laburbilduz, Eraztun Berdeko zuhaitzek nabarmen laguntzen dute airearen kalitatea hobetzen, klimaren aldaketaren ondorioak urritzen, aireko kutsadura desagerrarazten eta berotegi-efektuko gasak bahitzen. Beraz, hura babestu eta zaintzea Gasteizko herritar zein bisitariei bizi-kalitatea ematen dien ondare naturala da.

Esteka txosten osora

Teknozoruak, lursail hutsak berreskuratzeko irtenbidea (artikulu zientifikoa)

GEODERMA aldizkariak artikulu zientifiko bat argitaratu du, Gasteizen hiri-lursailak berreskuratzeko teknozoruak tresna bideragarri gisa erabiltzeko egin diren esperimentoei buruz.

Lana hainbat urtetako lankidetzaren emaitza da, toki-administrazioaren (Gasteizko Udala), ikerkuntza-zentroen (Neiker), hezkuntza zentroen (Euskal Herriko Unibertsitatea EHU, Santiago de Compostelako Unibertsitatea) eta enpresa pribatuen (Biocompost, Echave, Ecofond, Edafotec). Erakunde horiek guztiek indarrak batu dituzte, Udalaren tratamendu-lantegietako zenbait azpiproduktu balioeste posibleari buruz, hots, horien konbinazioaren bitartez zoru naturalaren funtzio berberak beteko lituzkeen zoru artifizialak sortzeko aukera.

Esperimentua Gardelegiko zabortegian egin zen, bereziki 2014 eta 2016 bitartean, haren garapena dokumentatuz elarik bai Gardelegiko Teknozoruei buruzko blogaean, bai eta  Proiektuaren azken oroitidazkia.ean ere. Esperimentua sail ugariren eta prestatzen ari ziren zenbait unibertsitate-ikasleren parte-hartzeari esker garatu ahal izan zen. Artikuluak erakusten du bideragarria dela horrela proposatutako ideia, eta emaitzak komunitate zientifikoan hedatzea ahalbidetzen du, halako moduan non errepikatu ahal izango baita antzeko egoeren aurrean.

Jatorrizko artikulu zientifikoa (ingelesez idatzia) esteka honetan izango da eskuragai zenbait denboraz: gero, harpidetza bidez eskuratu ahal izango da soilik.  Hona hemen artikuluaren laburpen bat.

Argazkia: bisita teknikoa, esperimentuaren lehen urtean

Laburpena

Hiri-lursail abandonatu ugari aurkitzen dira gure hirietan, hirien urbanizazio-prozesu azkarraren eta haren osteko higiezinen krisiaren ondorioz. Lursail horietan berriro landaretza sartzea kostu urriko irtenbide egokia izan daiteke lursailok berreskuratzeko; alabaina, landare horiek substratu egokia eskatzen dute hazteko. Azterlan honetan eskala errealeko esperimentu bat egin zen, lursailak berreskuratzeko 6 teknozoru motaren (zein Udalaren lantegietan ekoitzitako 4 material desberdin uztartzearen emaitza diren: CDW, eraikuntza eta eraispeneko hondakinetatik eratorritako zoruak; BIO, hiri-hondakin solidoen material bioegonkortua; BENT, tokiko industria batetik eratorritako bentonita birziklatuak; TS: landare-zorua, lursail hutsetan utzia) gaitasunak aztertzeko.

Sei teknozoru moten hiruna ale ipini ziren 12 m2-ko esperimentu-laukitan, horrez, horrez gain, kontroleko 4 lauki ere erabili ziren, horietako bakoitzean soilik osagai bat bakarra baliatuta. Laukietako bakoitzean 4 landaretza-mota ipini ziren, koadrante banatan: larrea (gramineoen ea leguminosoak nahastuta), laboreen txandakatzea (koltza, garia, ekilorea), birlandaketa (zuhaitzak, zuhaixkak eta sastrakadia nahastuta) eta biomasa-landaketa (sahatsak).

Hiru urteko epean, zenbait parametro neurtu ziren (batez ere parametro fisiko-kimikoak) teknozoruaren beraren laginetan, baita haien eluatua eta laukitan paratutako txorroten bidez jasotako lixibiatua, eta horien analitikak indarreko legediarekin kontrastatu dira.

Esperimentu-aldian neurtutako parametro gehienak legedian ezarritako mugen barruan zeuden. Alabaina, teknozoruetako eluatuetako sulfato-kontzentrazioak «inerte» izeneko lege-muga gainditu zuen, nahiz eta ez «arriskurik gabe» izeneko muga.  Landaretza-tratamendu guztiek izan zuten garapen aparta, sahatsenak izan ezik, seguru asko udako ur-eskasiak eraginda. Egiaztatu zen teknozoruan zenbat eta materia organiko gehiago egon, orduan eta gehiago hazten zela larrean eta laboreetan. Teknozoruak oso heteregeneoak izan ziren, eta hori kontuan hartu beharreko muga izan zitekeen hiri-lursailak berreskuratzeko asmoz erabiltzerakoan. Alabaina, ondorioztatu daiteke industria- eta hiri-azpiproduktuen bidez sortutako teknozoruak erabiltzea alternatiba bideragarria izan daitekeela hiri-hondakin balioespena sustatzerakoan.

Finaliza el Taller Internacional de Paisaje 2019

Participantes

El pasado 28 de mayo finalizó el Taller Internacional de Paisaje 2019, celebrado durante dos semanas en la Casa de la Dehesa de Olarizu, en el que participaron 8 alumnos de la State University of New York. Les acompañaron sus profesores de planificación urbana ecológica Emanuel J. Carter y Stewart S. Diemont y colaboraron el CEA, y los servicios de Empleo y Promoción Económica, Espacio Público y Medio Natural y Zona Rural.

El estudio se centró en propuestas para un gran Parque Agroecológico en el entorno del meandro de Aramangelu, ampliando las iniciativas del proyecto Basaldea, huertas de Urarte y rehabilitación del edificio del Áncora a las fincas que rodean los núcleos de Abetxuko, Lopidana, Ihurre y Gobeo. Hubo dos propuestas: un grupo propuso un “Parque de Ecosistemas Agrícolas” desde Abetxuko hasta Crispijana que genera un gran parque mediante tierras de cultivo, caminos, mercados, jardines comunitarios y recuperación de tierras marginales para la conservación del visón europeo; el segundo grupo se centró en el propio meandro de Aramangelu, conectándolo también con la zona urbana mediante paseos, bosques comestibles, un centro comunitario, invernaderos y la introducción de oveja latxa para producción de queso.

Los resultados detallados se recogerán en una publicación en inglés prevista para septiembre.

En este enlace puedes encontrar un Resumen del Taller de Paisaje 2019

“Green Lab on the radio” (Toma IV: Paisaje y ordenación del territorio)

¿Qué tienen que ver la alondra y el urbanismo?

El pasado 1 de abril, nuestra compañera Cristina Galiana Carballo participó en Onda Vasca para comentar los avances que ha supuesto su investigación dentro de la disciplina de paisaje y ordenación del territorio y las aportaciones desde la transversalidad del paisaje a las políticas públicas de conservación de la biodiversidad, ordenación del territorio y adaptación y mitigación del cambio climático y en concreto sobre la actual revisión del PGOU.

Sí quieres escuchar la entrevista al completo, pincha aquí. Algunos de los resultados de la línea de investigación pueden consultarse aquí

 

Resumen del primer trimestre del Programa de Empleo Operativo Juvenil (POEJ)

A continuación se describen las principales tareas desarrollorados durante los tres primeros meses del POEJ, mediante las cuales las cuadrillas – tras recibir algunas formaciones básicas específicas de su puesto- han ido adquiriendo paulatinamente los conocimientos necesarios para llevar a cabo diferentes actuaciones.

Concretamente, el programa del Jardín Botánico de Olárizu comenzó haciendo alcorques a los árboles de la colección viva del Jardín Botánico e incorporando en ellos materia orgánica para favorecer su crecimiento.

Alcorque con aporte de materia orgánica.

Otra de las tareas, reservada para días con condiciones meteorológicas adversas, ha sido repicar distintas especies de planta en los invernaderos de las huertas de Olárizu. En estas últimas semanas ha comenzado la época de las plantaciones en el jardín botánico, donde han plantado bulbos de Lilium pyrenaicum, Ornithogalum pyrenaicum y Narcissus varduliensis; árboles como Pyrus, Sorbus y Populus; y arbustos como Ruscus, Erica y Cistus.

 

Mediante el programa de Vías Verdes se ha llevado a cabo el transplante de 300 árboles y arbustos instalados en las celdas expermientales del proyecto de tecnosuelos en Gardelegi. Dicho expermiento estaba finalizado y se decidió reutilizar la planta para mejorar paisjísticamente el entorno del propio Vertedero de Gardélegi. El lugar donde se plantaron los árboles y arbustos es un talud ubicado al sudoeste, donde se transplantaron realizando una escarda previa en el terreno.

Finalizada la plantación en el talud de Gardelegui.

En enero se comienza también una tarea de reforestación de 3.200 pies en Elorriaga, sobre un solar antiguamente ocupado por una chopera que se taló hace unos años. En su lugar se instalará una plantación mixta en la que va a predominar el Quercus robur.

Durante el mes de febrero se ha trabajado en el entorno de las Vías Verdes que conectan el pueblo de Lermanda, arreglando un camino erosionado por las intensas lluvias del año pasado, plantando estaquillas de sauce y chopo en las zonas de cultivos energéticos y mejorando una acequia en una zona donde el agua se encharcaba.

Situación del camino al comienzo.

Una vez finalizado, se ve la acequia que se ha hecho para dirigir el agua.

 

Las personas que trabajan como operarias en estos programas están en riesgo de exclusión social, además de no contar con apenas estudios ni experiencia laboral. Por lo que contamos con una educadora social que se encarga de orientarles hacia una inserción socio-laboral una vez que finalice este POEJ.

Al comenzar este empleo, la educadora social se reunió de forma individual con cada una de las personas operarias y con sus respectivos capataces, para conocer su situación y realizar una valoración de las necesidades que pudieran presentar con respecto al ámbito laboral. En esta valoración detectó insuficiencia de competencias específicas (competencias concretas de cada puesto de trabajo para conocer la forma de llevarlo a cavo), de competencias generales (autonomía, comunicación asertiva, gestión de emociones, autocrítica, responsabilidad, adaptabilidad…) y de recursos y herramientas para la búsqueda activa de empleo.

Para cubrir estas carencias, la educadora social está gestionando una serie de formaciones que posibiliten a las personas empleadas en este POEJ el desarrollo de habilidades y aptitudes que aumenten su empleabilidad con el objetivo de facilitarles el encontrar un empleo posterior a este.

De forma paralela, realiza un seguimiento de las personas operarias teniendo estipulada una cita trimestral como mínimo, siendo estas reuniones adaptables a las circunstancias o situaciones de cada persona ya existen personas que presentan mayores dificultades de adaptación al empleo. También se encarga de mediar en los diferentes conflictos que surgen y de orientar a las personas empleadas en cuestiones que no son exclusivamente laborales como: recursos educativos / formativos, administrativos, legislativos, etc.

Talud de Gardelegui en reforestación.

Reforestación de antigua chopera en Elorriaga.

Jardunaldia: Lurzoruen Kontserbazio Programaren Lehen Urteko Emaitzen Aurkezpena

 

Otsailaren 16an Gasteizko Lurzoruen Kontserbazio Programaren emaitzak aurkeztu ziren. Programa, Herritarren Zientzian Parte Hartzeko Sarearen baitan kokatzen da eta bere partaideak Salburuako Hezeguneen Interpretazio Zentroan (Atarian) bildu ziren, non, urte osoko laginketen ondorioak ezagutu ez ezik, lurzoruen kontserbazioari eta errestaurazio proiektuei buruzko hitzaldi bat ere  jaso zuten. Honekin batera, sarearen kideek burututako lanari buruzko hausnarketa egin ahal izan zuten eta era berean agroekologiaren inguruan iritziak elkartrukatu.

Herritarren Zientzian Parte Hartzeko Sarea” 2013an hasi zen, Eraztun Berdean, “Orkideen Kontserbazioaren Programarekin” batera, Ingurugiro Gaietarako Ikastegiak bultzatua. Urte batzuk geroago eta sarea zabalduz ateratako beste programen arrakasta ikusita, Lurzoruen Kontserbazio Programa hasi zen 2018an, nekazaritza-ekosistemen osasun-egoera eta eboluzioa diagnostikatzearen helburuarekin.

Gorka Belamendiaren (Atariako koordinatzailea) hitzetan sarea herritarron lankidetzan oinarritzen da, zientzia guztiontzat eskuragai utziz. Koordinatzaileak, jardunaldiari hasiera eman zion hitzaurrean, gure laboreen oinarria izateaz gain, sare biotiko gisa aurkeztu zuen lurzorua, eta hortaz, arduratzen gaituen programaren garrantzia azpimarratu zuen. Ongietorri honetan, urteko emaitzen laburpen txostena banatu zen partaideen artean, partzela bakoitzeko emaitzak islatzen zituen fitxarekin batera eta programaren izaera aurrendaria aldarrikatu zuen, estatu mailan horrelako programarik ez dagoela gogoratuz. Era berean, Natusfera plataforma digitala aurkeztu zuen, laginketen emaitzak on-line apuntatu ahal izateko.

Emaitzen analisia egiteko arduraduna Lur Epelde (Neiker-Tecnalia) izan zen. Ikertzaileak, jasotako datu kopurua ikusita, pozik agertu zen eta lurzoruaren osasunari buruz hitz egin zuen, bai eta Nekazaritza-ekosistemen Osasun Txarteleei (NEOT) buruz ere. Neiker-Tecnaliak garatutako txartel hauen laburpen sinplifikatua izan da, hain zuzen ere, partaideek erabilitako gida bereen partzelen ebaluazioa egiteko. Hauetan, zoruen diagnostikoa egiteko osasun adierazleak zeintzuk diren eta nola aztertu behar diren azaltzeaz gain, “ondo”, “erdipurdi” edo “txartzat” izan daitezkeen erreferentzia balioak agertzen dira.

Lurrek, ingurumen aldagaiak, adierazleetan duten eragina dela eta, apuntatzeko garrantzia azpimarratu zuen. Hau horrela izanda, udaberrian izurriteek eta inguruko landare-dibertsitateak gora egiten dute eta udazkenean berriz, materia organikoaren kantitateak, makrofauna-dibertsitateak eta infiltrazioak. Beste alde batetik adierazle ezberdinek azal dezaketen menpekotasuna edo elkar-eragina gogoratu zuen. Esate baterako, materia organikoa, makrofauna-dibertsitatea, zizare kopurua eta infiltrazioa positiboki erlazionatuak dauden bitartean, kontrako eragina daukate pHan edo izurriteetan erreparatuz gero.

Emaitzak ikusita, argi geratu zen lur-lantzearen eragina partzela ezberdinetan. Izan ere, uzta hondarrak gehitzean materia organikoaren kantitateak, makrofauna-dibertsitateak eta zizare kopuruak gora egiten dute, laborantza minimoak infiltrazioa errazten duen modu berean. Honekin batera, Lurrek diagnostiko positiboak aurkeztu zituen landare-dibertsitate eta parametro fisiko-kimikoen alorretan, lurzoruaren dibertsitatea eta materia organikoa, ez bezala, hobetu daitezkeenak. Horretarako, hainbat konponbide azaldu zituen, zomorro aterpeen instalazioak, rotokultibadoreen erabilera murriztea, kimikoak (ongarriak eta pestizidak) ekiditzea, kultibo hondarrak gehitzea eta ongarriketa biologikoa besteak beste. Amaitzeko, hurrengo programen laginketak erraztu edo eraginkorragoak egiteko hainbat proposamen egin zituen.

Atarian bildutako laguneei zuzendu zen hurrengoa David Gonzalez (Sustraiak Habitat Design) izan zen. Honek lurzoruek daukaten izaera ekosistemikoa kontuan izanda, hauen kudeaketa eta ikerketa edafologikoen garrantzia azpimarratu zuen, zeintzuk alor anitzeko ikuspuntu batetik egin behar direnak. Era berean jardunaldia bete zuen gaiaren inguruan hainbat kontzeptu azaldu zituen, hala nola, eraketa, testura, egitura, elikagaien eskugarritasuna, materia organikoa edo landare eta lurzoruaren mikrobiotaren arteko harreman sinbiotikoak. Bere hitzaldia lurzoruen degradazioa ekiditzeko baliogarriak izan daitezkeen hainbat jarduera adeitsu gogoratuz amaitu zuen.

Azkenik, Juan Vilelak, Cea-Green Lab-eko koordinatzaileak Gasteizko Udalak eremu hondatuen berreskurapenaren alorrean egindako lanen ikuspuntu orokorra eskaini zuen, Lasarte edo Lermanda bezalako eskualdeetan. Gainera, Gardelegiko Teknolurren Proiektuaren –material birziklatuaz eratutako lurzoruak- eta Jundizen PhytoSudoeren– lurzoruen errekuperazioa landareen erabileran oinarrituta (fitogestioa eta fitorremediazioa)- amaiera zela eta, memoriak aurkeztu ziren bideo batekin batera.

Jardunaldia amaitzeko, Atarian bildutako lagunek, bertako kafetegian prestatutako otorduan, urtean zehar egindako laginketeei buruz hitz egin ahal izan zuten eta baita nekazaritza ekologikoaren ildotik lurzoruarekiko adeitsuak izan daitezkeen ohitureei buruz ere.

Jarraian 2018 urteko Programaren Memoria agertzen da, Nekazaritza-ekosistemen Osasun Txartelekin (NEOT) batera, partzela bakoitzeko emaitzekin.

 

 

TSEA Arkaia (Aitor)

TSEA Huertas de Olarizu (Arantza)

TSEA Ataria

TSEA Basaldea (Bea y Javi)

TSEA Huerto Ecológico Campus Álava (Dani)

TSEA Huertas Olarizu (Hodei)

TSEA Rotonda Guillermo Elio Molinuevo (Iñigo)

TSEA Lermanda (Iñigo)

TSEA Escuela Hostelería Gamarra (Itziar)

TSEA Huerto Escolar Egibide (Julio Cesar)

TSEA Eribe (Laura)

TSEA Jardín Botánico Olarizu (Mauri)

TSEA Huertas Olarizu (Shanti)

Memoria Programa Ciencia Ciudadana Suelos 2018

 

 

 

 

 

 

Plan de Empleo Operativo Juvenil 2018-2019: Botánico y Vías Verdes

 

En noviembre de 2018 comenzaron a funcionar en la Casa de la Dehesa de Olárizu tres proyectos del Programa de Empleo Operativo Juvenil (POEJ), que tendrán una duración de un año. En colaboración con el Departamento de Empleo y Desarrollo Económico Sostenible, desde el CEA se coordinan dos de ellos:

Programa del Jardín Botánico de Olárizu, centrado en labores de acondicionamiento paisajístico y horticultura en el entorno de este espacio del Anillo Verde, especialmente completando las colecciones vivas del Arboreto y las nuevas colecciones del Jardín de Plantas Útiles a ubicar en las Huertas de Olárizu.

Programa de Vías Verdes, centrado en trabajos forestales y de mejora ecológica en el entorno de las Vías Verdes del Municipio de Vitoria-Gasteiz, especialmente aquellas en el entorno del Cerro de Júndiz y sus conexiones con la Vía Verde del Zadorra.

A través del programa, se ha contratado a 16 operarios y 4 capataces, formando así 4 cuadrillas de trabajo, además de una ingeniera forestal como coordinadora de los trabajos de campo y una educadora social para reforzar los objetivos de inserción laboral.

Durante las dos primeras semanas, con la colaboración de los técnicos municipales, se organizaron una serie de visitas y charlas formativas para conocer el ámbito de trabajo, las competencias de las diferentes áreas municipales y las personas de referencia para cada temática. A partir de este momento se iniciaron los trabajos de intervención en campo.

A través de este blog se irán resumiendo los avances del POEJ.

 

Presentación en el CONAMA 2018 de los avances de investigación en paisaje rural municipal

Los avances en la línea de investigación sobre ordenación del territorio y paisaje han sido presentados y aceptados en el Congreso Nacional de Medio Ambiente 2018. Con el título Criterios para una integración paisajística de proyectos en el medio rural del municipio de Vitoria-Gasteiz, se  propone una sistematización en la toma de decisiones sobre el condicionante paisajístico de la concesión de licencias constructivas en el medio rural.

Basado en un catálogo de bases y criterios para la integración en el paisaje: geográficos (distancias y visibilidad), geométricos (volúmen, alturas, fachadas, cerramientos…) y socioambientales (relación con el interés general, adaptación al sistema productivo, adaptabilidad bioclimática e interacción con el patrimonio), la propuesta parte de un enfoque integrado de los servicios ecosistémicos aplicados a la integración en el paisaje de proyectos constructivos, en función de su relación de impacto y dependencia con éstos.

La propuesta concluye con unas fichas de valoración de la integración, aún en fase de elaboración, que recogen el desempeño del proyecto sobre los criterios anteriores.

El poster presentado en el CONAMA2018 puede descargarse aquí.

PHYTOSUDOE PROIEKTUAREN HIRUGARREN UDAKO IKASTAROAREN BALANTZEA

Urriaren 9an eta 10ean Olarizuko etxaldean egin zen Udako Ikastaroaren aurreikuspenak gainditu ziren, 52 pertsonak eman baitzuten izena. “Nuevas Tendencias en Restauración de Suelos Degradados III: Metales, Compuestos Orgánicos y Humedales Artificiales” izan zen ikastaroaren izenburua.

Ikastaroa Vitoria-Gasteizko Udaleko Ingurugiro Gaietarako Ikastegiak osatu duen Green Lab taldeak eta Euskal Herriko Unibertsitateak antolatu zuten elkarlanean. Ekintza osagarri gisa, urriaren 11an PhytoSUDOE proiektuaren amaierako biltzarra egin zen Europa biltzar jauregian, Europako finantziazioa jaso dituen hiru urtetako ikerketa lanei amaiera emateko.

Parte-hartzea oso handia izan zen. Europa osoko pertsonak etorri ziren (Portugaldik, Frantziatik, Belgikatik, Txekiar errepublikatik), bai eta Estatu Batuetatik ere. Hizlariak ere nazioarteko eskualdeetakoak ziren, eta EEBBetako, Kanadako, Frantziako, Portugalgo zein Belgikako adibideak entzun ahal izan genituen hitzaldietan.

 

Leer mas

Programa completo para el III curso de verano del proyecto PhytoSUDOE (9-10/10/2018) y Conferencia Final (11/10/2018)

El curso titulado “Nuevas tendencias en restauración de suelos degradados III: metales, compuestos orgánicos y humedales artificiales” se celebrará los días 9 y 10 de Octubre en Vitoria-Gasteiz (Casa de la Dehesa de Olarizu s/n, 01006) y se centrará en las últimas tendencias empleadas para descontaminación de suelos, con ejemplos de Europa y Canadá. Se mostrarán casos prácticos de fitorremediación (descontaminación mediante las plantas y microorganismos del suelo) para metales y compuestos orgánicos, incluyendo una sesión específica para el caso del lindano. También se incluirá una sesión sobre humedales artificiales construidos para depurar aguas contaminadas. Leer mas

Finaliza el Taller de Paisaje 2018 en Vitoria-Gasteiz

Este año, coincidiendo con el 25 aniversario del Anillo Verde, se convocó el VI Foro de Paisaje centrando el ámbito de estudio en el Anillo Verde y los espacios agrícolas y periurbanos que lo circundan. Entre el 28 de Mayo y el 8 de Junio, se celebró en la Casa de la Dehesa de Olárizu el Taller Internacional de Paisaje Visión 2050: repensando el futuro, al que se asistió desde el GreenLab.

Leer mas

Jornadas técnicas “Visión 2050: reconectando la ciudad con la Naturaleza” 30.05.18-1.06.18

Durante la semana pasada tuvo lugar el VI Foro Urbano de Paisaje celebrado en Vitoria-Gasteiz, este año dedicado a repensar el Anillo Verde urbano y su relación con el suelo agrícola y la biorregión. Representantes políticos y técnicos de distintas ciudades del mundo expusieron experiencias y nuevas visiones sobre lo urbano y lo rural en el Palacio Europa.

Leer mas

¿Es el paisaje un activo al medio rural?

De espacio a lugar responde a una lógica de captación de recursos para la dinamización de un territorio, siendo paisaje un concepto central dentro de esta competitividad, en la que hemos pasado de consumir en el paisaje, a consumir paisaje. El valor del mismo, y por tanto del territorio, depende fundamentalmente de la capacidad de evocación simbólica. ¿Existen experiencias y referentes dentro de este branding global de paisaje, que además contribuyan positivamente al desarrollo en el medio rural ?

Leer mas

Jornada “Perspectivas de las políticas de paisaje tras el CEP: de la experiencia catalana a la realidad vasca” – 09.03.18 [Vitoria-Gasteiz]

El pasado 9 de marzo tuvo lugar un encuentro organizado por la Cátedra UNESCO de Paisajes Culturales y Patrimonio y el Máster Universitario UPV/EHU Gestión del Paisaje, Patrimonio, Territorio y Ciudad, al que asistieron representantes tanto de las instituciones vascas, como del mundo académico y del organismo Observatori del paisatge de Catalunya, el cual pudimos conocer de la mano de su director, Pere Sala i Martí. Juan Vilela, coordinador del Green Lab del CEA, presentó los proyectos de restauraciones paisajísticas del Ayuntamiento de Vitoria-Gasteiz junto con la reciente concesión de la ayuda para el desarrollo del Plan de Acción de Paisaje del entorno del Cerro de Júndiz.

Leer mas

Nuevos enfoques en la ordenación del espacio periurbano

Con la presentación del Documento Base P_v04, damos por finalizado el trabajo en esta línea, en la que hemos analizado para la ciudad de Vitoria-Gasteiz las dinámicas de periurbanización para concluir con propuesta espacial y de integración normativa de las singularidades de esta tercera área.

Leer mas